I'll tell you now like I guess I should've told you then
And I'm not proud that nothing will seem easy about me.
But I promiss this:
I won't go my whole life, telling you I don't need.
- Tegan & Sara
« oktober 2009 | Hoofdmenu | december 2009 »
And I'm not proud that nothing will seem easy about me.
But I promiss this:
I won't go my whole life, telling you I don't need.
- Tegan & Sara
Grijs is niet de combinatie van zwart en wit.
Géén zwart en géén wit, dat is grijs.
#1
Beste.
Als jij oogkleppen wil dragen, is dat niet mijn probleem. Als jij alles wil doen waarvan je weet dat je het niet moet doen, houd ik je niet tegen. Als je er blij van wordt, wees dan oprecht blij. Maar bedenk je dan wel dat je dit zélf doet. De blijheid nu veroorzaak je helemaal zelf. En de ellende straks ook. Geniet ervan, daar houd je toch zo van?
Liefs.
#2
Liefste,
ga maar niet dood nog heel lang niet oké? Ik dan ook niet.
Dankjewel voor hier en lief en gezond zijn. Soms vind ik je ook stom ja, maar jij mij ook. Geeft niks, zijn we soms ook allebei.
Loveyoumore. En een dikke kus.
#3
Lieve,
ik heb je gemist. Ik mis je nog steeds, maar niet voor lang meer. En ik vind je vet stoer.
Dikke kus
#4
Lieve,
ik weet ook niet alles. En wat jij denkt te weten, is misschien niet waar. Als ik het weet, laat ik het je weten.
#5
Beste.
Ik heb het geprobeerd, maar het is klaar. Word maar gelukkig, dat doe ik ook. Ik zal je naam vast nog wel eens zien staan en me afvragen hoe het met je gaat, maar nooit meer verwachten dat ik het te horen krijg.
Doeg.
#6
Liefste,
ik weet het nog goed. Dat ik dacht: als iemand jou ooit kwaad doet, zal ik ze opzoeken, vinden en in stukken scheuren. Dat kan natuurlijk niet, maar ik zal er altijd zijn voor grotemensenlessen en kindervreugde.
#7
Lieve,
ik ken je nog niet zo goed. Jij mij ook niet en ik geloof ook niet dat je me al mag, maar dat komt wel. Ik ben heel leuk namelijk en jij vast ook. Vriendjes worden? Je bent in ieder geval een lekker ding. Nu al.
#8
Lief,
ik vind het fijn dat er eigenlijk niet zoveel is dat ik je nog moet vertellen, want dat hebben we allemaal al gezegd. Blijf in zicht. En kom je wel af en toe weer terug? Neem maar stukjes wereld mee. Ik weet zeker dat ze aan je voeten zal liggen, te wachten tot je haar opraapt.
Kus!
#9
Gewoon even een keer een kort briefje. Omdat ik je mag. Omdat ik soms zo hard moet lachen en dat fijn is om te doen.
Kusje.
#10
Liefste,
ik vind het fijn dat je soms niet zo ver weg voelt als je wel bent. Ik vind het fijn dat jij jij bent en ik ik en we dat van elkaar heel fijn vinden, ook al zijn we soms heel erg slecht. Je bent er als ik je nodig heb, altijd op jouw manier, altijd op tijd.
Liefskus
#11
Lieve,
ik hou van je zoals je bent. Doe jij dat ook maar. Soms lijken we ineens op elkaar, soms totaal niet. Je bent soms stoer, soms bang en dat mag. Als je maar jezelf bent.
kusje
#12
Lieve,
ik zeg het niet zo vaak, maar ik ben trots op je. Dat is niet genoeg, je hebt meer nodig, maar ík ben in ieder geval trots op je.
Kusje
#13
Beste.
Ik wilde dat ik niet meer wist wie je was. Wat gebeurd is, is gebeurd en hier sta ik nu dus niets hoeft anders. Maar ik hoef geen herinnering aan je. Ik ben nu niet meer zo klein als toen. Ik ben het nooit meer geweest.
Ik hoop dat je niet meer bent wie je was.
#14
Beste.
Even ter informatie: ik ben niet het kutwijf dat je denkt dat ik ben. Dat weet jij ook dus doe niet zo kinderachtig en get over yourself.
#15
Lieve,
vergeet je niet om echt te zijn? Stil te staan? Je lacht en praat en doet, maar ik ken jou al jarenlang. Er is meer dan dit, als je wil.
Liefs.
E: *whispering* penis
V: shots me a look as if he thinks I'm mentally retarded
E: Now you have to say penis as well!
V: Er, no.
E: The boy in the movie is way cuter than you are.
V: Yeah, for sure.
V: But they broke up, didn't they?
Yeah, what can I say to that? He's right. And we're still going strong. I think it might be a good thing he doesn't yell penis with me. He loves my being crazy, but he doesn't have to go along with everything I do. One crazy person in the house might just be the max anyway.
(Niet gericht aan jou, aan hem, aan haar, aan mij, maar desalniettemin woorden die vonden dat ze geschreven moesten worden. Bij deze. En ik schrijf te weinig, dus dan ga ik niet ook nog kieskeurig zijn in wat wel en wat niet geschreven mag worden.)
Aida zingt me toe. It's easy as life. En vervolgens dat het 'makkelijk en zo gebeurd' is. Verwarrend.
En dus weet ik het ook niet meer. Doen wat het beste is, impliceert dat niet dat het ook 'goed' is? En goed voor wie dan wel precies? Wie bepaalt dat?
Hoe moet ik het antwoord op die vragen in hemelsnaam weten? Ik zou bijna overgaan op engels, zodat ik kon smijten met f-woorden zonder dat ze uit context vallen- zoals ik. Of jij. Of de rest van de wereld.
Ga dan lopen, word dan maar gelukkig. Sta dan bij dat raam al sneeuwt het hier nooit meer. Dit is geen ontkenning, geen verraad, dit is genade.
Ik zou tegen schenen willen schoppen, schreeuwen dat je fuckverdomme niet eens weet wie ik ben. Maar ik kan niet liegen, niet nu, en de waarheid is, dat ik niet weet of je me kent. Ik weet alleen dat ik ooit zo graag wilde dat je me kende, dat je me zag, dat ik alles wat er van me over was in je handen kon leggen en dat jij het zou zien. Mij zou zien. Als een dokter die een diagnose stelt en dat dat alleen genoeg was om weer beter te worden. Beter te zijn. Zoals jij beter was in alles, al was het maar omdat ik niet mee deed.
Waarom was je er niet? Ik wilde niet dat je er was, maar wel dat je er geweest was. Dat iemand nog weet waar ik in stukken werd gescheurd, want ik weet het niet en 'ik zag het een beetje te laat. Maar ik zie het nu, en het breekt me.' Als ik terug denk aan toen zij, toen ik, toen het grijs werd, toen hij.
Ik heb alleen flarden van herinneringen die niet voelen alsof ze van mij zijn. Met gevoelens die zeker niet de mijne waren, als de kleren die ik kreeg, maar me niet pasten.
Toch. Je was er niet, ik was er niet. Maar ik ben er nu, ik ben nu hier. Ik ben. Nu. En zeggen dat ik niet, niet hier, niet nu, niet op deze manier, wil zijn, kan ik niet. Amavero.
En ik weet niet of ik het tegen jou of tegen mij heb als ik zeg 'meisje, het komt wel goed', maar laten we het hopen, voor ons allebei.
Nu moet ik zeker aan de goden vragen
'O sta me bij'?
Maar dat is niets voor mij.
Wat ik doen moet, zal ik doen
en mijn lot zal ik dragen.
Makkelijk genoeg..
"Ik vind het hier maar niks."
Geïrriteerd kijkt ze op. "Dan ga je maar weg. Dan ga je toch terug."
Verschrikt kijkt het meisje op. "Nee!"
"Zeur dan niet zo. Als je niet terug wil, ga dan niet terug, maar houd dan op met klagen. 'Hier' is nog lang niet af en het zou meer opschieten als je eens wat meer zou helpen. Alle deuren moeten nog gemaakt worden, de fundering ligt nog amper en een schilderijtje hier en daar kan ook geen kwaad. In plaats van te helpen sta je daar maar, te wachten tot het af is. Alsof het vanzelf gaat."
"Ja maar.."
"Nou weten we wel dat je moe bent. Dat geeft ook niet, maar verwacht dan ook niet dat het harder gaat dan het nu gaat."
"En wees niet zo opstandig," vervolgt ze als het meisje haar mond weer open doet.
"Wat mij betreft ga je lekker terug, ik heb wel wat beters te doen dan naar zeurende, kleine meisjes luisteren. Maar als je terug wil, ga je alleen. Verwacht dan niet dat ik de monsters onder je bed voor je weg jaag, dat ik de lichten voor je maak, dat ik je vast houd als je bang bent en dat ik op je wacht tot je daar weer weg wil. Want ik weet nu al dat je daar helemaal niet wil zijn."
Het meisje schudt haar hoofd voorzichtig. "Nee. Maar.."
"Wil je terug?"
"Nee," zegt het meisje nu fermer.
"Blijf dan."
"Ik wil zo graag verder."
"Dit is verder. Verder begint met blijven. 'Hier' is verder. Hier is waar de deuren open kunnen. Het is een beetje een rommel, maar dat komt omdat alles nog nieuw is. Snap je het dan niet? Vanaf hier wordt gebouwd. Hier beginnen de wegen. Hier is nooit af. Blijf, hier, als je verder wil. Dus, wat ga je doen?"
"Ik vind wel een weg om te blijven."
I told you to be patient
I told you to be fine
I told you to be balanced
I told you to be kind
Now all your love is wasted?
Then who the hell was I?
Who will love you now?
Who will fight?
I just want to get some
get some while I'm still tall
oh, let's tell the world
we're unheard, we're unsure
we're unstop, we're unstoppable, oh
and you're heavy in my heart
you're heavy in my hands
you're heavy in my mouth
yes, you're heavy in my day
you're heavy in my songs
you're heavy in my light
and you're all that I want
Soms moet je wel. Omdat het het beste is, omdat je niet alles vast kan houden, omdat je verder moet.
Omdat vasthouden meer pijn doet dan loslaten.
Omdat loslaten je handen vrij maakt voor andere dingen.
Omdat je niet vast kunt houden aan vingertoppen, van iets dat niet zeker blijven wil.
Total loss, totaal verloren, maar los van jou. Met liefs.
If you come to me crying, I will dry your tears.
But just to be clear: that doesn't mean a thing.
I care, that's what I do and it's what I was taught to do.
I open my arms to those who need shelter, but just to keep them alive.
I'll fix you up. But don't expect me to take care of you for the rest of your life.
It's a fix-and-go. Order whatever it is you need and take it in a doggy bag.
And yes, I'm know you think that's mean. But would you rather have me not fixing you up?
Me letting you linger, drown, suffocate depending on whether you feel like you're under water, hanging by a thread or out of breath?
It's not what I do. Whether I like you or not, I care for you because you're Someone, you're an animate object and I tend to care for whatever lives or breathes.
But my caring for you does not, I repeat: does nót, make you Someone Special to me. Petting your hair and fixing you up will get you through the day and you might learn from it, you might think I changed your life. Ha, you haven't seen what I'm capable of yet and you probably never will.
If you're not just Someone, if you're Someone Special, if you're mý someone, I would not just care.
I would slap you in the face if I thought you needed to get yourself together, I would do Bad Things with you and laugh, I would go beyond what you ask for and give you what you need, I would let you make your mistakes, I would let you do your thing with what's his face even though he's not going to last, I would never tell to leave the guy that's no good, but I would tell you to get away from the one that's bad for you, I would hold your hand through the lonely nights, I would hug you even when you shrug and lie to me that you want me to leave because you're fine, I would never hurt you on purpose,I would tell you to shut it if I'd think you talk to much, I would make you cry if you needed to find yourself broken down, I would want you to be happy no matter what, even if at that time I'm not what you need, I would do the little things that make you happy, because I love it when you smile and I would be there, not just when you need me to, but when you like me there, just because we like it better to sit silently on the couch together than by ourselves.
I wouldn't just stitch you up:, I would make you better.
If you're Someone Special, I would let you not only in my house and arms, but in my heart too. I would cry and allow myself to be more than just a caring set of arms in front of you. I would show you my bad side, because I'd want you to know me so you can decide if you want to love me too.
If you're not just someone, I would tell you a million times until you get sick of hearing it. If I love you, you'll know by me not being cute and cuddly. Cute and cuddly is for everyone, for all the someones in the world.
Going beyond cute and cuddly is saved for those someones that are special. Those that don't need me to fix them, but simply like me; those with whom I want to have an equal relationship, those who make me smile and happy and make my toes curl and my heart flutter a little bit.
They don't get the simple fix, they get my Special Treatment. They get my laughter. They get my heart. They get to sing and dance and cry with me. They get Me.
We zijn niet helemaal hetzelfde en niet volstrekt verschillend. We zijn niet twee kanten van dezelfde lijn.
Waar ik iets naar rechts ga, slaat zij soms linksaf. Soms vlieg ik iets hoger dan zij, maar altijd in zicht.
In praktijk doen we soms dingen die zo wezenlijk verschillen, maken we tegengestelde keuzes. Eén druppel kan bepalend zijn om een emmer wel of niet te laten overlopen.
Nuanceverschillen.
Daarom houd ik van haar. Daarom mag zij me vragen wat ze vraagt en antwoord ik, omdat ik wil dat ze me kent. When everything's made to be broken, I just want you to know who I am.
Daarom mag zij zeggen wat ze zegt.
Ik weet dat ze me soms vervloekt om hoe moeilijk ik het mezelf soms maak, maar van me houdt omdat ik nooit de makkelijkste weg kies.
"Ik zou willen dat je soms gewoon wat makkelijker gelukkig kon zijn."
Daarom wil ik met haar dansen tot mijn voeten pijn doen. Daarom vallen we soms wel op dezelfde mannen, maar net zo vaak niet. Daarom lacht zij om mijn kleinemannendikkebillen en ik om haar veeltejongejongens. Daarom houdt zij van mijn lief en glimlach ik om haar lust en verlangen we soms naar iets dat niet kan zijn. Daarom verlies ik graag alles aan haar omdat ze het verdubbelt en aan me terug geeft. Daarom geloof ik haar en vlucht ik niet wanneer ze me pijn doet, omdat het nodig is om beter te worden. En als het niet genoeg is voor mij, als ik niet beter maar altijd de beste wil zijn, wanneer ik te snel of te langzaam leef; praat, drinkt, danst, kijkt, heeft ze lief tot mijn hart weer in een ritme klopt dat het vol kan houden.
Je kunt niet alles hebben.
Je kunt wel alles loslaten, maar de kunst is dat niet te doen en vast te houden aan wat je nodig hebt. Ik houd haar handen vast en we draaien rond tot de wereld wazig is en we lachen als de kleine meisjes die we zijn. Met haar wil ik honderd zijn en worden.
Grin.
I'm sitting here with a huge smile. I love my love, because she always manages to make me smile. Like when she texted me a week ago to send me a kiss, and when I send her back a smile, she said 'mission accomplished'. Today (and the day before that and the day before that and..) I've been feeling like an old woman. Tired, exhausted. And she managed to make me forget that.
I can't say much about it, but let's just say that we like our soap together. It's up to you to think of that sentence in a girl-on-girl porn kinda way or any other way, I'm not telling. I'm just grinning and feeling very very naughty.
Ze doet de gordijnen dicht.
De dag is net begonnen en de mist hangt nog laag. Ergens slaat een hart op het ritme van de muziek, ergens begint een mens met ademen, ergens sterft een kat voor de laatste keer. Als ze zich omdraait naar de man die in haar bed ligt, verandert de blik in haar ogen.
Gisteren kende ze hem nog niet, wist ze slechts zijn naam, omdat ze die ooit eens in de krant had gelezen. Nu weet ze hoe hij ruikt en smaakt en wat hij denkt als de bloesem in de bomen komt. Wat is er meer te weten? Ze kent hem van binnenuit. Het liefst zou ze nu weggaan. Alles is zo pril en haast perfect, zo wil ze hem herinneren. Maar het is haar huis en als ze zou gaan, zou hij er vast nog zijn als ze terug komt.
Misschien moet ze een brief achterlaten. Hem vragen nu te gaan, omdat ze hem en vannacht zo mooi vond en het vanaf nu alleen maar slechter kan worden. Dat ze graag aan hem wil denken als iemand bij wie ze had kunnen blijven, aan wie ze al haar woorden had willen geven en dat dat niet kan als hij blijft. De werkelijkheid valt immers altijd tegen. Als hij niet weg gaat, zullen ook zij ruzie maken over wie de afwas doet en dat hij geen of juist wel kinderen wil en zij het tegenovergestelde. Als ze hem vraagt te blijven, zal hij dat doen, omdat hij nou eenmaal zo'n man is. Zo'n perfecte man die alles voor haar over heeft. Ze weet uit de boeken en films die ze heeft, dat zulke mannen op termijn saai worden of ontrouw blijken te zijn. Ze wil niet naar hem schreeuwen dat ze bang is 'dat dit alles is' of bang zijn vriendinnen mee naar huis te nemen. Ze wil niet met hem naar een man of vrouw die vraagt hoe lang ze samen zijn en of ze soms bang zijn elkaar kwijt te raken.
Ze wil nooit bang zijn hem kwijt te raken.
Dus ze schrijft, trekt haar laarzen aan en trekt de deur achter zich dicht.
Als ze terug komt, weet ze niet meer zeker of hij er ooit wel is geweest. Opgelucht en gelukkig schrijft ze de eerste zinnen van het boek over een man die bij het eerste bloeien van de bloesem wil vrijen met de vrouw aan wie hij de winter het meest heeft gedacht.
Wow. I can't believe my heart survived the day.
Halfway during the night I suddenly woke up from what felt like a coma because Lady Gaga was singing 'Beautiful, dirty, rich' in my ear: my phone went off. Apparantly Decoration and BV got réally wasted together and had so much fun, they wanted to share it with me. At 2:30. Love them <3
This morning I was studying some more because I had a test today, when I heard someone walking downstairs. Which is strange, since boyfriend was already at work and we have no pets or anything. Needless to say, my heart jumped. But the 'intruder' turned out to be just my mum who dropped something off and thought I had left already.
After that my train was late, so I was going to be late in Amersfoort and I would miss my train to Utrecht. F*ck. And thén they said that my train to Utrecht wouldn't go at all. Double f*ck, since I had a test. Thank god it turned out that there actually was a train about to go to Utrecht, so I had to run like hell (wearing high heels) to catch it, being laughed at by a hot looking guy. Great.
Being kind of late for my test, my heart was by now beating as fast as.. I don't know, something that goes fast like a plane or something. When I finally got calm and looked at the questions, my heart started to beat faster and faster again. Was I supposed to know these things?
When I made it back to the station, barely alive, I was hungry and wanted to buy something to eat. I went to the ATM, waited for my money and.. got a receipt saying 'your card has been taken, please take this receipt and contact your bank'. That's when my heart stopped.
If I were either Meredith Grey or Izzie Stevens I would've yelled: SERIOUSLY? Instead, I started laughing quite stupid and decided that this was it. I've had it for the day.
Right now, I'm sitting on the couch, waiting for BV to arrive (who, due to malfunctioning railworkers, is an hour and a half late. ofcourse) and my plans for the evening are very simple, yet very necessary. I'm going to have dinner with lots of taste and calories (pasta pesto with parmesan and mozzarella), watch stupid girly television, gossip with my loved BV and drink lots of wine.
Today, I was copying definitions from the glossary in my biology book. While looking for a word I saw the word "dinosaur" and read the definition. It said "Animals that are mostly extinct". Where are these hidden dinosaurs and where can I find them?
Today, I stepped out of my front door to see a rock with the words "Turn Me Over" printed on the top of it. I turned it over. It now says "Ahhh, that feels better."
Today, I realized that I am unemployed, live with my mother, play video games all day in my basement, and I am still a virgin. It's alright, I finish 9th grade next week.
Today I realized that for every story on this website about yelling out a Harry Potter spell and having a complete stranger respond, there's probably a ton where no one responded and it became extremely awkward. I learned that in the elevator today.
Today, I was thinking about the expression 'revenge is a dish best served cold'. Then I considered that 'revenge is sweet'. I've come to the conclusion that revenge is ice cream.
Today, I renamed my iPod "This ship" just for the pleasure of seeing the phrase "This ship is syncing"
Today I was eating a cupcake when the phone rang. I panicked and stuffed the entire cupcake into my mouth. I still don't know why I did that.
Today while working on a french essay I realized that despite being a 19-year-old university student who has been reading quite competently for many years, I still sing the alphabet every time I need to look up a word in the dictionary.
Today, I watched "The Little Mermaid." I laughed at the line, "Everything's better, down where it's wetter." I laughed even harder when I realized a crab sang that line.
Uitgeput sleep ik mezelf naar bed. Ik probeer niet te kijken naar de stapels zooi die zich om me heen verzamelen en me het uitzicht ontnemen. Tot ik een geluid hoor, ergens in de hoek van de kamer.
Daar staat ze.
'Ga weg,' kreun ik vermoeid. 'Ik kan je er nu niet bij hebben.'
Glimlachend loopt ze naar me toe, dwars door de rotzooi heen. 'Je hebt er wel eens beter uitgezien,' zegt ze, terwijl ze voor me staat. De schoonheid zelf, zo stralend en oogverblindend mooi.
'Kijk eens,' ze wijst achter me. Als ik in de spiegel kijk zie ik ons naast elkaar staan. Even lang, maar verder zo anders. Mijn ogen zijn omringd door wallen, mijn haargens laat alweer een strook peper en zout-blond haar zien, mijn broek zit te strak en er zit een vlek op m'n shirt. Maar ik weet dat dat niet is wat ze bedoelt. Mijn ogen zijn grijs vandaag, grauw grijs. Niet blauw zoals in de zomerzon, of groen zoals in het warme herfstlicht, maar grijs.
'Je weet wat dat betekent hè,' zegt ze betweterig.
'Nee,' antwoord ik opstandig.
'Jawel. Wat ga je er aan doen?' In gedachten leg ik mijn handen om haar keel en wurg haar tot ze stopt met glimlachen. Ik Mag Haar Niet.
'Natuurlijk mag je me niet, maar je zult toch met me moeten leven.' Ze giechelt even en danst om me heen.
'Je hebt geen keus meer,' zegt ze opeens serieus. 'Je kunt me wel blijven negeren, maar ik weet dat je aan me denkt als je 's nachts wakker ligt en de balken op het plafond telt. Ik weet dat je me mist en dat je van me houdt. Wees niet zo verdomd koppig en vertrouw op mij, vertrouw erop dat ik geloof in jou.'
'Wie denk je wel niet dat je bent?' Nu ben ik degene die moet lachen. 'Het gaat goed,' lieg ik zachtjes. Ze legt haar hand op mijn wang en kust mijn voorhoofd. 'Je kunt amper fietsen, je lacht zo weinig, je wil zoveel en schrijft zo weinig. Dus nee liefste, het gaat niet goed, maar het kómt wel goed. Ik weet dat het niet jouw schuld is dat je de zomer niet vast kon houden, maar je kunt wel je verantwoordelijkheid nemen. En je hebt mij daarbij nodig.'
Ze legt haar vinger van mijn mond en belet me te antwoorden.
Ze loopt op haar tenen weg en voor ze de deur uit loopt, draait ze zich nog één keer om.
'Nog één ding: als ik je nog één keer bij háár zie, als je ooit nog verlangt om je hoofd in haar schoot te leggen en serieus denkt dat je dan uitgerust wakker wordt, ben ik voor altijd weg.
Slaap nu maar. Het is nog niet te laat. Ik zal er zijn als je wakker word.'